...رهایم

حرف زدن با بعضی ها واقعن آرامش بخش بود واسم.

میـــــ ـــ ــ ــرمـ...

من میرم و از رهایم نکن میمونه

یه وبلاگ خالی...

یه عالمه خاطره رنگی و سیاه و سفید که باهاشون زندگی میکردم...

و یه بوی التیام بخش که همیشه باهاش نفس میکشیدم...

اینجا مینوشتم چون برای آدمای اینجا دو رو بودن بی معنیه.چون چهره واقعیشون پیدا نیست و

فقط و فقط حس با هم بودن شخصیتشونو ساخته.

.

.

.

.

.

.

.

و دیگر هیچ!